និទ្ទាយិតា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកដេកលក់ ឬ ភាវៈនៃអ្នកមានកិ.ដេកលក់ជាប្រក្រតី; វិ. និទ្ទាយតីតិ>និទ្ទាយី, និទ្ទាយិតុំ សីលមស្សាតិ វា>និទ្ទាយី, និទ្ទាយិនោ ភាវោ>និទ្ទាយិតា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកដេកលក់ ឬភាវៈនៃអ្នកមានកិ.ដេកលក់ជាប្រក្រតី; វិ. និទ្ទាយតីតិ>និទ្ទាយី, និទ្ទាយិតុំ សីលមស្សាតិ វា>និទ្ទាយី, និទ្ទាយិនោ ភាវោ>និទ្ទាយិតា ។