និព្វត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កើតហើយ, ដែលកើតហើយ ។ -ក្ខណ បុំ. ខណៈនៃ...កើតហើយ ។ -ដ្ឋានកថា ឥ. វាចាជាគ្រឿងពោលប្រារព្ធនូវទីនៃ...កើតហើយ, វាចាជាហេតុពោលប្រារព្ធនូវទីនៃ...កើតហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...កើតហើយ ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃ...កើតហើយ, កន្លែងនៃ...កើតហើយ ។ -ត្តា ឥ. ព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកកើតហើយ ។ -និព្វត្តដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃខ្លួនកើតហើយៗ, ទីនៃ...កើតហើយៗ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...នោះជាអ្នកកើតហើយ ។ -មត្ត គុ. គ្រាន់តែកើតហើយ, ហេតុគ្រាន់តែកើតហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កើតហើយ, ដែលកើតហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
និវត្តិត្ថាតិ និព្វត្តោ, និបុព្វ - វត្ត វត្តុ វតុ វា វត្តនេ, អបច្ចយោ, ពោ វស្ស.