និព្វាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតដែលចេញចាកតណ្ហា ឬ ធម្មជាតជាគ្រឿងរលត់នៃទុក្ខ (និព្វាន); វិ. វានកោ និក្ខន្តំ>និព្វានំ, និព្វាតិ ឯតេនាតិ វា>និព្វានំ ។ -គមន នបុំ. ជាគ្រឿងដល់នូវនិព្វាន, ជាទីទៅកាន់និព្វាន ។ -គាមិនី ឥ. មានកិ.ញ៉ាំង...ឲ្យដល់នូវនិព្វាន, ជាគ្រឿងដល់នូវនិព្វាន, ញ៉ាំងអ្នកប្រព្រឹត្តឲ្យដល់នូវនិព្វាន ។ -គាមិនីបដិបទា ឥ. សេចក្ដីប្រតិបត្តិជាដំណើរទៅកាន់និព្វាន, សេចក្ដីប្រតិបត្តិជាគ្រឿងដល់នូវនិព្វាន, សេចក្ដីប្រតិបត្តិជាគ្រឿងញ៉ាំងសត្វឲ្យដល់នូវនិព្វាន ។ -គាមិមគ្គ បុំ. ផ្លួវជាគ្រឿងដល់នូវនិព្វាន, ផ្លូវជាទីទៅកាន់និព្វាន, ផ្លូវដ៏ញ៉ាំង...ឲ្យដល់នូវនិព្វាន ។ -គាមី គុ. មានកិ.ញ៉ាំង...ឲ្យដល់នូវនិព្វាន ។ -អជ្ឈាសយ គុ. អ្នកមានអធ្យាស្រ័យក្នុងនិព្វាន, អ្នកមានអធ្យាស្រ័យប្រព្រឹត្តទៅក្នុងព្រះនិព្វាន ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីគឺព្រះនិព្វាន, ទីជាទីញ៉ាំងទុក្ខឲ្យរលត់ ។ -ថល នបុំ. ទីគោកគឺព្រះនិព្វាន ។ -ទិសា ឥ. ទិសគឺព្រះនិព្វាន ។ -ធាតុ ឥ. ធាតុគឺព្រះនិព្វាន ។ -ប្បដិសំយុត្ត គុ. ប្រកបព្រមចំពោះដោយព្រះនិព្វាន ។ -បារគវេសីបុំ. អ្នកស្វែងរកនូវត្រើយគឺព្រះនិព្វាន ។ -សទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយព្រះនិព្វាន ។ -សន្តិក នបុំ. សំណាក់នៃព្រះនិព្វាន, ទីជិតនៃព្រះនិព្វាន ។ -សម្បត្តិ ឥ. សម្បត្តិគឺព្រះនិព្វាន ។ -សំវត្តនិក គុ. ប្រកបក្នុងកិ.ប្រព្រឹត្តទៅព្រមដើម្បីព្រះនិព្វាន, មានកិ.ញ៉ាំងសត្វឲ្យប្រព្រឹត្តទៅព្រមដើម្បីព្រះនិព្វាន ។ -សុខសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយសុខគឺព្រះនិព្វាន ។ -បរម គុ. មានព្រះនិព្វានជាយ៉ាងក្រៃលែង ។ -សំខាត គុ. ពោលគឺព្រះនិព្វាន, គឺបណ្ឌិតរាប់ព្រមហើយថាព្រះនិព្វាន, គឺព្រះនិព្វាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតដែលចេញចាកតណ្ហា ឬធម្មជាតជាគ្រឿងរលត់នៃទុក្ខ (និព្វាន); វិ. វាទតោ និក្ខន្តំ>និព្វានំ, និព្វាតិ ឯតេនាតិ វា>និព្វានំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
និក្ខន្តោ ហុត្វា សព្វកិលេសេ ពាធតិ ហិំសតីតិ និព្វានំ, និបុព្វ - ពាធ ហិំសាយំ, អបច្ចយោ, ធស្ស នោ. វានសង្ខាតាយ តណ្ហាយ និក្ខន្តត្តា និព្វាតិ វា វូបសមតិ ឯតេន ឯត្ថ វា រាគគ្គិ- អាទិកោតិ និព្វានំ, និបុព្វ - វា វូបសមេ, យុ. សព្វវដ្ដទុក្ខេ សព្វកិលេសេ វា និវារេតីតិ និវារន្តិ វត្តព្វេ វការស្ស ពការំ រការស្ស ពការំ កត្វា និព្វានន្តិ វុត្តំ, និបុព្វ - វរ វារណេ, យុបច្ចយោ. ភវាភវំ វិនតិ សំសិព្វតីតិ វានំ តណ្ហា, វិ សំសិព្វនេ, យុ, ឥការលោបំ អការស្ស អាការំ កត្វា សិទ្ធំ, វានសង្ខាតាយ តណ្ហាយ និក្ខន្តន្តិ និព្វានំ, បញ្ចមីតប្បុរិស- សមាសោយំ, បញ្ចមីអព្យយីភាវោតិបិ វទន្តិ វាននីតិ វត្តព្វេ តទនបរោធេនាតិ បរិភាសតោ និរុត្តនយេន វណ្ណវិការបុព្វា- បរវិបរិយាយវសេន ឯវំ វុត្តំ. សព្វវដ្ដទុក្ខេ សព្វកិលេសេ វា និវុណាតិ សំវុណាតីតិ និព្វានំ, និវុណន្តិ វត្តព្វេ វស្ស ពំ ឧស្ស អាការំ ណស្ស ពំ កត្វា ឯវំ វុត្តំ, និបុព្វ - វុ សំវរណេ, យុ. មង្គលត្ថទីបនិយំ វានំ វុច្ចតិ តណ្ហា, និក្ខន្តំ វានតោ, នត្ថិ វា ឯត្ថ វានំ ឥមស្មិំ វា អធិគតេ វានស្ស អភាវោតិ និពាពានំ, អថ វា និច្ចភាវតោ សេដ្ឋភាវតោ ច សភាវធម្មេសុ សារន្តិ ធម្មសារំ និព្វានន្តិ វុត្តំ. អភិធម្មត្ថសង្គហដីកាយម៑- បន ភវាភវំ វិននតោ សំសិព្វនតោ វានសង្ខាតាយ តណ្ហាយ និក្ខន្តំ, និព្វាតិ វា ឯតេន រាគគ្គិអាទិកោតិ និព្វានន្តិ វុត្តំ. វាយន្តិ ភវាភវំ គច្ឆន្តិ ឯតេនាតិ វានំ, នត្ថិ វានំ ឯត្ថាតិ និព្វានំ. និព្វាយន្តិ សព្វេ វដ្ដទុក្ខសន្តាបា ឯតស្មិន្តិ និព្វានំ. និព្វាយន្តិ អរិយជនា ឯតស្មិន្តិ និព្វានំ, និបុព្វ - វា គតិគន្ធនេសុ, យុ. អយន្តាវេត្ថ សង្ខេបោ, ធម្មបទមហាដីកាយំ បន វិត្ថារោ ឱលោកេតព្វោ, ឦទិសេសុ ហិ ឋានេសុ វិត្ថារិយមានេ អន្តោ នត្ថិ, អាជាននញាណមេវ បធានំ, វុត្តញ្ចេតំ, សតលិង្គស្ស អត្ថស្ស, សតលក្ខណធារិនោ, ឯកង្គទស្ស ទុម្មេធោ, សតទស្សីវ បណ្ឌិតោតិ.