និព្វិទ្ធគត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានខ្លួនមុតមិនសល់ហើយ, មានខ្លួនមុតធ្លុះហើយ, មានខ្លួនគឺដង្គត់ទំលុះហើយ, មានខ្លួនគឺចុងនៃដង្គត់មុតធ្លុះហើយ; វិ. និព្វិទ្ធំ គត្តំ យស្ស សោ>និព្វិទ្ធគត្តោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានខ្លួនមុតមិនសល់ហើយ, មានខ្លួនមុតធ្លុះហើយ, មានខ្លួនគឺដង្គត់ទំលុះហើយ, មានខ្លួនគឺចុងនៃដង្គគ់មុតធ្លុះហើយ; វិ. និព្វិទ្ធំ តត្តំ យស្ស សោ>និព្វិទ្ធគត្តោ ។