និមិត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហេតុជាគ្រឿងកំណត់ (និមិត្ត, អង្គជាត, គ្រឿងសំគាល់, ស្នាម, ហេតុ, មូល, សេចក្ដីកំណត់); វិ. និមិយតិ ឯតេនាតិ>និមិត្តំ ។ -គ្គាហ បុំ. កិ.កាន់យកដោយនិមិត្ត, ឬ កិ.កាន់យកនូវនិមិត្ត ។ -គ្គាហាទិវិរហិត គុ. វៀរចាកកិ.កាន់យកនូវនិមិត្តជាដើម, ដែលប្រាសចាកកិ.កាន់យកនូវនិមិត្តជាដើម ។ -គ្គហណមត្ត គុ. កុសលត្រឹមតែកិ.កាន់យកនូវនិមិត្ត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ហេតុជាគ្រឿងកំណត់ (និមិត្ត, សេចក្តីកំណត់); វិ. និមិយតិ ឯតេនាតិ>និមិត្តំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អត្តនោ ផលំ និម្មិនាតិ ជានាតីតិ និមិត្តំ, និបុព្វ - មា ញាណេ, តោ. និមិនាតិ បវត្តតិ ផលំ ឯតេនាតិ និមិត្តំ, និបុព្វ - មា បវត្តនេ, តោ. និមិយតិ បក្ខិបិយតិ ឯត្ថាតិ និមិត្តំ, និបុព្វ - មិ បក្ខិបនេ, តោ. ឧទកំ នីហរិត្វា មិហតីតិ និមិត្តំ, និបុព្វ - មិហ សេចនេ, តោ, ហស្ស តោ. អត្តនោ ការណំ និមិនាតីតិ និមិត្តំ. និមិយតិ ឯតេនាតិ វា និមិត្តំ, និបុព្វ - មា បរិមាណេ, តោ, អាស្សិ, ទ្វិត្តំ. និមិត្តសទ្ទោ ការណអង្គជាតលញ្ឆនត្ថវាចកោ នបុំសកលិង្គោ.