និរោធ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេចក្ដីរលត់ ឬ ធម៌ជាគ្រឿងរលត់, វិនាស (និរោធ); វិ. និរុជ្ឍនំ>និរោធោ ។ -សមាបត្តិរហ គុ. អ្នកស្ងាត់ក្នុងនិរោធសមាបត្តិ, អ្នកគួរនូវនិរោធសមាបត្តិ, អ្នកគួរដើម្បីចូលនូវនិរោធសមាបត្តិ ។ -សមាបន្ន គុ. អ្នកដល់ព្រមហើយនូវនិរោធ, អ្នកចូលហើយនូវនិរោធ ។ ព្រះនិព្វាន (ដូច អបវគ្គ), ការបិទ, ការរាំង (ដូច រោធន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេចក្តីរលត់ ឬធម៌ជាគ្រឿងរលត់ (និរោធ); វិ. និរុជ្ឈនំ>និរោធោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
និរុជ្ឈនំ រាគាទយោ វា និរុជ្ឈន្តិ ឯត្ថ ឯតេនាតិ វា និរោធោ, អភាវគមនំ, និបុព្វ - រុធ ភេទនេ, ណោ. រោធតិ ចរតិ បវត្តតីតិ រោធោ, តេភូមិកវដ្ដធម្មោ, រោធធាតុ ចរណេ, ណ. នត្ថិ តេភូមិកវដ្ដធម្មស្ស រោធោ ចរណំ ឯត្ថាតិ និរោធោ. និរុជ្ឈតិ សំសារទុក្ខំ ឯត្ថាតិ និរោធោ, រុធិ អាវរណេ, ណ. សំសារចារណសង្ខាតស្ស ទុក្ខរោធស្ស អភាវោ និរោធោ, និសទ្ទោ អភាវំ ទីបេតិ, រោធសទ្ទោ ចារណំ ទីបេតិ. និសុញ្ញោ រោធោ ឯត្ថាតិ វា និរោធោ. និប្បដិបក្ខោ រោធស្ស ឯត្ថាតិ វា និរោធោ. និស្សេសតោ រុជ្ឈនំ វា និរោធោ. និរោធោតិ និព្វានស្សេតិ អធិវចនំ