និវបេក្ខ

បទានុក្រមធម្មបទ

អ្នកមានកិ.សម្លឹងមិនមាន, អ្នកមានសេចក្តីអាឡោះអាល័យមិនមាន; វិ. និត្ថិ អបេក្ខា ឯតស្សាតិ>និរបេក្ខោ ។