និស្សទ្ទ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

មានសំឡេងមិនមាន, ឲ្យជាអ្នកមានសំឡេងមិនមាន; វិ. នត្ថិ សទ្ទោ អស្សាតិ>និស្សទ្ទោ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

មានសំឡេងមិនមាន, ឲ្យជាអ្នកមានឡេងមិនមាន; វិ. នត្ថិ សទ្ទោ អស្សាតិ>និស្សទ្ទោ ។