និស្សន្ទ

បទានុក្រមធម្មបទ

វិបាកជាគ្រឿងហូរចេញ (ផល, អំណោយ, អានិសង្ស); វិ. និស្សទ្ទតិ ឯតេនាតិ>និស្សន្ទោ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

និស្សន្ទេតិ អវិច្ឆេទប្បវត្តិវសេន បវត្តតីតិ និស្សន្ទោ, និបុព្វ - សន្ទ បសវនេ, អ.