និស្សយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌ជាទីអាស្រ័យ ឬ ធម៌ជាទីនៅអាស្រ័យ (និស្ស័យ, ការពឹងពាក់); វិ. និស្សយតិ តន្តិ>និស្សយោ ។ -សម្បន្ន គុ. អ្នកដល់ព្រមហើយដោយនិស្ស័យ ឬ អ្នកមាននិស្ស័យដល់ព្រមហើយ; វិ. និស្សយេន សម្បន្នោ>និស្សយសម្បន្នោ, និស្សយោ សម្បន្នោ យស្ស សោ>និស្សយសម្បន្នោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម៌ជាទីអាស្រ័យ ឬធម៌ជាទីនៅអាស្រ័យ (និស្ស័យ, ការពឹងពាក់); វិ. និស្សយតិ តន្តិ>និស្សយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
និស្សីយិត្ថ និស្សីយតិ និស្សីយិស្សតីតិ វា និស្សយោ, និបុព្វ - សិ សេវាយំ, អ, អញ្ញេសុ ចាតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន អយាទេសោ. និស្សាយ នំ វសតីតិ និស្សយោ, និបុព្វ - សី និវាសេ, អ. និស្សយតិ ឯត្ថ វិញ្ញាណន្តិ និស្សយោ, និបុព្វ - សី សយេ, អ. និស្សាយ នំ សេតិ បវត្តតិ ឯត្ថាតិ និស្សយោ, និបុព្វ - សិ សយេ, អ.