នេបក្កប្បញ្ញា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បញ្ញាឈ្មោះនេបក្កៈ, បញ្ញាគឺភាវៈនៃបុគ្គលអ្នករក្សានូវខ្លួនដោយមិនសល់ ឬ បញ្ញាគឺភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកញ៉ាំងកុសលធម៌ឲ្យឆ្អិនដោយមិនសល់ (បញ្ញាជាគ្រឿងរក្សានូវខ្លួន); វិ. និស្សេសតោ អត្តានំ បាតិ រក្ខតីតិ>និបកោ, និស្សេសតោ បាចេតិ កុសលធម្មេតិ វា>និបកោ, និបកស្ស ភាវោ>នេបក្កំ, នេបក្កំ ឯវ បញ្ញា>នេបក្កប្បញ្ញា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
បញ្ញាឈ្មោះនេបក្កៈ, បញ្ញាគឺភាវៈនៃបុ.អ្នករក្សានូវខ្លួនដោយមិនសល់ ឬបញ្ញាគឺភាវៈនៃបុ.អ្នកញ៉ាំងកុសលធម៌ឲ្យឆ្អិនដោយមិនសល់ (បញ្ញាជាគ្រឿងរក្សានូវខ្លួន); វិ. និស្សេសតោ អត្តានំ បាតិ រក្ខតីតិ>និបកោ, និស្សេសតោ បាចេតិ កុសលធម្មេតិ វា>និបកោ, និបស្ស ភាវោ>នេបក្កំ, នេបក្កំ ឯវ បញ្ញា>នេបក្កប្បញ្ញា ។