បកតិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ធ្វើដោយប្រការ, កិ.ធ្វើទួទៅ, កិ.ធ្វើ (ប្រក្រតី); វិ. បករណំ>បកតិ ។ -កថាសទ្ទ បុំ. សំឡេង (សូរ) នៃវាចាជាគ្រឿងពោលដោយប្រក្រតី; វិ. បកតិយា កថា>បកតិកថា; បកតិកថាយ សទ្ទោ>បកតិកថាសទ្ទោ ។ -គមន នបុំ. កិ.ទៅដោយប្រក្រតី, តាមប្រក្រតី; ដំណើរជាប្រក្រតី ។ -ធម្មស្សវន នបុំ. កិ.ស្តាប់នូវធម៌ដោយប្រក្រតី; វិ. បកតិយា ធម្មស្ស សវនំ>បកតិធម្មស្សវន ។ -និយាម បុំ. និយាមៈ (ការកំណត់, ដំណើរ, ទំនង, លំនាំ) ជាប្រក្រតី ។ -បង្កទុគ្គ នបុំ. ទីជាទីទៅបានដោយលំបាកគឺភក់ជាប្រក្រតី, ផ្លូវប្រកបដោយភក់ជាប្រក្រតី (ទុគ្គ<ទុ+គម៑+ក្វិ= វិ. ទុក្ខេន គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ>ទុគ្គំ) ។ -បញ្ញត្ត គុ. ដែល...តែងតាំងហើយដោយប្រក្រតី, បញ្ញត្តហើយដោយប្រក្រតី ។ -បរិហារ នបុំ. វត្ថុជាគ្រឿងនាំទៅជុំវិញជាប្រក្រតី, វត្ថុជាគ្រឿងរក្សាជាប្រក្រតី, កិ.រក្សាដោយប្រក្រតី ។ -បាទវីតិហរណសទិសនិក្ខេប បុំ. ឬ គុ. ជាទីដាក់ចុះប្រាកដស្មើដោយកិ.ឈានទៅនៃព្រះបាទជាប្រក្រតី, ជាទីដាក់ចុះដូចជា ជំហាននៃព្រះបាទជាប្រក្រតី ។ -មន បុំ., នបុំ. ចិត្តជាប្រក្រតី ។ -យាន នបុំ. យានជាប្រក្រតី ។ -វន នបុំ. ព្រៃជាប្រក្រតី ។ -សយន នបុំ. កិ.ដេកដោយប្រក្រតី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ធ្វើដោយប្រការៈ, កិ.ធ្វើទួទៅ, កិ.ធ្វើ (ប្រក្រតី); វិ. បករណំ>បកតិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បឋមំ កតិ បកតិ, បបុព្វ - ករ ករណេ, តិ. បករោតិ បុរិសោ បភោគត្ថំ សទ្ទាទិការិយន្តិ បកតិ, បបុព្វ - ករ ករណេ, តិ.