បក្ក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដែល...ចម្អិនហើយ, ដណ្ដាំហើយ, ផល, នាសម្មុខ ប្រធាន ឬ ហេតុនៃសេចក្ដីវិនាស, ចាស់, ទុំ (ដូច បរិណត) ស្លហើយ, ឱ្យឆ្អិនហើយ; ឆេះហើយ, ឆ្អិន, ទុំ; វិ. បចិតន្តិ>បក្កំ, បចិយតេតិ វា>បក្កំ ។ -ឱទ នបុំ. បាយដែល... ចម្អិនហើយ, ឱ្យឆ្អិនហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...គឺ...ចម្អិនហើយ, ទុំហើយ ។ -បណ្ណ នបុំ. ស្លឹកឈើ (បន្លែ, អន្លក់) ដែល...ចម្អិនហើយ, ឱ្យឆ្អិនហើយ ។ -មត្ត គុ. គ្រាន់តែឆ្អិនហើយ, គ្រាន់តែគឺ...ចម្អិនហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែល...ចម្អិនហើយ, -ដណ្ដាំហើយ, -ស្លហើយ, -ឲ្យឆ្អិនហើយ ។ ឆេះហើយ, ឆ្អិន, ទុំ; វិ. បចិតន្តិ>បក្កំ, បចិយតេតិ វា>បក្កំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បចនំ បក្កំ, បច្ចិត្ថាតិ វា បក្កោ, បច បាកេ, តោ, តស្ស សុសបចាទិនា ក្កាទេសោ.