បគុណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ស្ទាត់, ត្រង់ (ដូច ឧជុ), ជំនាញ; វិ. កិលេសាពាធា ភាវា បការេន គុណិយតេ វណ្ណិយតេតិ>បគុណោ = ខន្ធដែលគេពណ៌នាដោយប្រការៈ ព្រោះមិនមាននៃការបៀតបៀននៃកិលេស) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ស្ទាត់, ជំនាញ; វិ. កិលេសាពាធាកាវា បការេន គុណិយកេ វណ្ណិយតេតិ>បគុណោ =ខន្ធដែលគេពណ៌នាដោយប្រការៈព្រោះមិនមានបៃការបៀតបៀននៃកិលេស ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អវង្កតាយ បកដ្ឋោ គុណោ យស្ស សោ បគុណោ.