បច៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ព្យន្តីករណបាកសម្បាកេសុ បចតិបាកោ "ជាទីបំផុតធ្វើឲ្យជាទីបំផុត, ចំអិន, ឆ្អិន, ឆេះទុំ" ភូ. ។ វិបាកោ បុំ. "វិបាក, ផល" ជាទីបំផុតនៃហេតុ ។ បរិបាកោ បុំ. "ការចាស់, ទុំ, ទីបំផុត" ។ បក្កោ គុ. "ចាស់, ទុំ, ឆ្អិន ។ ធាតុនេះបើជាពួកទិ. វិញក្លាយទៅជាអកម្មធាតុ ឧ. បច្ចតិ វិបច្ចតិ "ឆេះ, ទុំ" អា. ទេវទត្តោ និរយេ បច្ចតិ "ទេវទត្តឆេះនៅក្នុងនរក" ។ យាវ បាបំ ន បច្ចតិ "បាបមិនទាន់ទុំត្រឹមណា"-ស. ។