បច្ចយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ហេតុ) ជាដែនអាស្រ័យនូវផលប្រព្រឹត្តទៅ (ជាបច្ច័យ, ជាទីពឹង, ការពឹងផ្អែក); វិ. បដិច្ច ផលមេ តស្មា ឯតិ បវត្តតីតិ>បច្ចយោ ។ -ទាយក បុំ. (បុគ្គល) អ្នកឱ្យនូវបច្ច័យ; វិ. បច្ចយេទេតីតិ>បច្ចយទាយកោ ។ -ប្បដិសំយុត្ត គុ. ប្រកបព្រមចំពោះហើយដោយបច្ច័យ ។ -សន្និចយ បុំ. កិ.សន្សំព្រមនូវបច្ច័យ, សភាពជាគ្រឿងសន្សំព្រមនូវបច្ច័យ; វិ. បច្ចយេ សន្និចិនាតិ តេនាតិ>បច្ចយសន្និចយោ ។ -សន្និស្សិត គុ. ដែលអាស្រ័យព្រមហើយនូវបច្ច័យ ។ -សម្បទា ឥ. ធម្មជាតិជាគ្រឿងដល់ព្រមគឺបច្ច័យ; វិ. សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្បទា, បច្ចយោ ឯវ សម្បទា>បច្ចយសម្បទា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ហេតុ) ជាដែនអាស្រ័យនូវផលប្រព្រឹត្តទៅ (ជាបច្ច័យ, ជាទីពឹង, ការពឹងផ្អែក); វិ. បដិច្ច ផលមេតស្មា ឯតិ បវត្តតីតិ>បច្ចយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ផលំ បដិច្ច ឯតិ ឯតស្មាតិ បច្ចយោ, បតិបុព្វ - ឥ គមនេ, ណោ. អត្ថានត្ថំ បដិច្ច ឯតិ ឯតស្មាតិ បច្ចយោ, បដិបុព្វ - ឥ បវត្តនេ. វិនយបច្ចយោ បីតិំ ករោតិ ឯតេនាតិ បច្ចយោ, បីតិបុព្វ - អយធាតុ. សទ្ទបច្ចយោ បដិវិសុំ អត្ថេ វត្តតីតិ បច្ចយោ, បដិបុព្វ - ឥធាតុ, អ. បដិច្ច ផលំ ឯតិ អាគច្ឆតិ ឯតេនាតិ បច្ចយោ, បដិបុព្វ - ឥ គតិយំ, អ. វិសុទ្ធិមគ្គេ បដិច្ច ឯតស្មា ឯតីតិ បច្ចយោ អបច្ចក្ខាយ នំ បវត្តីតិ អត្ថោតិ វុត្តំ. បដិច្ច ឯតស្មា អត្ថោ ឯតីតិ បច្យោ, បតីយន្តិ ញាយន្តិ អនេន អត្ថាតិ វា បច្ចយោ ណាទិ, បតិបុព្វ - ឥ គតិម្ហិ, អ.