បជាបតិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ម្ចាស់នៃសត្វ ឬ អ្នករក្សានូវសត្វ (ប្រពន្ធ); វិ. បជានំ បតិ>បជាបតិ, បជំ បាលេតីតិ វា>បជាបតិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ម្ចាស់នៃសត្វ ឬអ្នករក្សានូវសត្វ (ប្រពន្ធ); វិ. បជានំ បតិ>បជាបតិ, បជំ បាលេតីតិ វា>បជាបតិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បជំ បុត្តំ បាតិ បាលេតីតិ បជាបតិ, បជាសទ្ទូបបទ - បា រក្ខនេ, តិ. បរតោ ជាយន្តីតិ បជា, តាសំ បតិ បជាបតិ. បជាបតិសទ្ទោ ទេវវិសេសវាចកោ បុល្លិង្គោ, កលត្តជិនមាតុច្ឆាវាចកោ ឥត្ថិលិង្គោ បជាបតិស្ស ទេវរាជសិស ធជគ្គំ ឧល្លោកេយ្យាថ, អត្តនោ បជាបតិយា សទ្ធិំ មហាបជាបតិយាតិ ច ទស្សនតោ.