បញ្ច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រាំ ។ -អគ្គទាន នបុំ. ទានដ៏លើស (ដ៏ប្រសើរ, ដ៏ថ្មោង) ប្រាំ ។ -អច្ឆរសត នបុំ. រយនៃស្រីអប្សរាប្រាំ ។ -កាមគុណធម្ម បុំ. ធម៌គឺកាមគុណប្រាំ ។ -កាមគុណមជ្ឈ នបុំ. ពាក់កណ្ដាលនៃកាមគុណប្រាំ ។ -កាមគុណរតិ ឥ. សេចក្តីត្រេកអរក្នុងកាមគុណប្រាំ ។ -កាមគុណសេវី បុំ. អ្នកសេពនូវកាមគុណប្រាំ; វិ. បញ្ចកាមគុណេ សេវតីតិ>បញ្ចកាមគុណសេវី ។ -កាមគុណាលយាភិរត គុ. ត្រេកអរចំពោះហើយក្នុងអាល័យគឺកាមគុណប្រាំ ។ -កូដាគារសត នបុំ. រយនៃផ្ទះគឺបុគ្គលសង្រ្គោះហើយដោយកំពូលប្រាំ, រយនៃផ្ទះប្រកបហើយដោយកំពូលប្រាំ ។ -គោរស បុំ. គោរសប្រាំ, រយនៃគោប្រាំ, រយដែលកើតអំពីគោប្រាំ ។ -អគ្គទាយក បុំ. ឈ្មោះបញ្ចគ្គទាយក, អ្នកឱ្យនូវទានដ៏ប្រសើរប្រាំយ៉ាង ។ -អង្គិកតុរិយឃោស បុំ. កិ.គឹកកង (សំឡេងដ៏គឹកកង) នៃតន្រ្តីប្រកបដោយអង្គប្រាំ ។ -ចង្កមសត នបុំ. រយនៃទីជាទីចង្រ្កមប្រាំ ។ -ឆិទ្ទគេហ នបុំ. ផ្ទះមានប្រហោងប្រាំ ។ -ថាលិកបាកសត នបុំ. រយនៃភាជន៍ (សៀន, ថាស, ចាន) ដែលបុគ្គលឱ្យឆ្អិនប្រាំ, រយនៃសម្រាប់ដែលបុគ្គលឱ្យឆ្អិនប្រាំ (រយនៃសម្រាប់ប្រាំ) ។ ទស ប.សំ. ដប់ដ៏លើសដោយប្រាំ (១៥); វិ. បញ្ចហិ អធិកា ទស>បញ្ចទស ។ -ទសី ឥ. តិថីទីដប់ប្រាំ (មានក្នុងតិថីដប់ប្រាំ); វិ. បញ្ចទសន្នំ បូរណី>បញ្ចទសី (តិថី) ។ -ទុស្សីលកម្មការក បុំ. អ្នកធ្វើនូវកម្មនៃបុគ្គលអ្នកមានសីលគឺទោសប្រទូស្តហើយប្រាំ, អ្នកធ្វើនូវកម្មនៃបុគ្គលអ្នកទ្រុស្តសីលប្រាំ ។ -បញ្ចភិក្ខុសតបរិវារ គុ. មានរយនៃភិក្ខុប្រាំៗជាបរិវារ ។ -ប្បតិដ្ឋិត នបុំ. កិ.តម្កល់ចុះចំពោះនូវអង្គប្រាំ, កិ.តម្កល់ចុះចំពោះនូវអវយវៈប្រកបដោយអង្គប្រាំ ។ -មហានិធិ បុំ. កំណប់ធំប្រាំ, កំណប់ទ្រព្យធំប្រាំ ។ -មាសកមត្ត គុ. មានមាសកៈប្រាំជាប្រមាណ, ត្រឹមតែមាសកប្រាំ ។ -យោជនសតុព្វេធ គុ. មានកិ.ខ្ពស់ឡើងអស់ទីមានរយនៃយោជន៍ប្រាំជាប្រមាណ, មានកំពស់មានរយនៃយោជន៍ប្រាំជាប្រមាណ ។ -វណ្ណកុសុមវស្ស នបុំ. ភ្លៀងគឺផ្កាមានពណ៌ប្រាំ ។ -សង្គាតីត គុ. ប្រព្រឹត្តកន្លងហើយនូវធម៌ជាគ្រឿងជំពាក់ប្រាំ ។ -សតគ្ឃនិក គុ. មានកិ.ដល់នូវតម្លៃមានរយប្រាំជាប្រមាណ, មានតម្លៃមានរយប្រាំជាប្រមាណ ។ -ហត្ថិថាមធរ គុ. អ្នកទ្រទ្រង់នូវកម្លាំងនៃដំរីប្រាំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រាំ ។