បញ្ញាសម្បទា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សម្បទាគឺបញ្ញា, កិ.ដល់ព្រមដោយបញ្ញា; ធម្មជាតិជាហេតុដល់ព្រមដោយបញ្ញា, គឺបញ្ញា; វិ. សម្បជ្ជនំ>សម្បទា, សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ វា>សម្បទា, បញ្ញាយ សម្បទា>បញ្ញាសម្បទា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សម្បទាគឺបញ្ញា, កិ.ដល់ព្រមដោយបញ្ញា ។ ធម្មជាតិជាហេតុដល់ព្រមដោយបញ្ញា, -គឺបញ្ញា; វិ. សម្បជ្ជនំ>សម្បទា, សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្បទា, បញ្ញាយ សម្បទា>បញ្ញាសម្បទា ។