បដ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំពត់ (ដូច អម្ពរ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
របស់តែងដល់នូវភាពដ៏គ្រាំគ្រា (សំពត់); វិ. បដតិ ជិណ្ណភាវំ គច្ឆតីតិ>បដោ ។ ប+ដិ+អ = របស់ជាគ្រឿងដែលគេបិទបាំងនូវសេចក្ដីខ្មាសដោយប្រការ (សំពត់); វិ. បការេន ដិឃតិ អច្ឆាទិយតិ ហិរិមេតេនាតិ>បដោ ។ -វិរហិតាចារត្តា ឥ. ព្រោះភាវៈនៃនាងបដាចារានោះជាអ្នកមានអាចារៈប្រាសហើយចាកសំពត់ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
របស់តែងដល់នូវភាពដ៏គ្រាំគ្រា (សំពត់); វិ. បដតិ ជិណ្ណកាវំ គច្ឆតីតិ>បដោ ។ ប+ដិ+អ=របស់ជាគ្រឿងដែលគេបិទបាំងនូវសេចក្តីខ្មាស់ដោយប្រការៈ (សំពត់); វិ. បការេន ដិយតិ អច្ឆាទិយតិ ហិរិមេតេនាតិ>បដោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុដល់នូវភាពជារបស់គ្រាំគ្រា ឬវត្ថុបិទបាំងនូវអវយវៈដែលញ៉ាំងសេចក្តីខ្មាសឲ្យកម្រើក (សំពត់, ផ្ទាំងសំពត់); វិ. បដតិ ជិណ្ណភាវំ គច្ឆតីតិ>បដោ, បំ ហិរិកោបិនំ ដេតិ បដិច្ឆទេតីតិ វា>បដោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បដតិ ជិណ្ណភាវំ គច្ឆតីតិ បដោ, បដ គមនេ, អ. ហិរោត្តប្បំ បការេន ដីយតិ អច្ឆាទិយតិ ឯតេនាតិ បដោ, បបុព្វ - ដិ អច្ឆាទនេ. បំ ហិរិកោបិនំ ដេតិ បដិច្ឆាទេតីតិ បដោ, បំសទ្ទូបបទ - ដិ បដិច្ឆាទនេ, អបច្ចយោ, និគ្គហីតលោបោ.