បដិឃ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បដិឃៈ, សេចក្ដីថ្នាំងថ្នាក់, សេចក្ដីខឹង (ដូច ទោស), សម្លាប់ (ដូច ឃាត), សេចក្ដីខ្ទាំងខ្ទប់; វិ. អារម្មណេ ហញ្ញតីតិ>បដិឃោ ។ វស បុំ. អំណាចនៃសេចក្ដីថ្នាំងថ្នាក់, នៃសេចក្ដីខ្ទាំងខ្ទប់, នៃទោសៈជាគ្រឿងខ្ទាំងខ្ទប់ ។ សម្បយុត្ត គុ. សម្បយុត្តដោយបដិឃៈ, ប្រកបព្រមហើយដោយសេចក្ដីខ្ទាំងខ្ទប់, ដោយទោសៈជាគ្រឿងខ្ទាំងខ្ទប់ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
បដិឃៈ, សេចក្តីថ្នាំងថ្នាក់, សេចក្តីខ្ទាំងខ្ទប់; វិ. អារម្មណេ ហញ្ញតីតិ>បដិឃោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អារម្មណេ បដិហញ្ញតីតិ បដិឃោ បដិឃំ, បតិបុព្វ [ស្យាម- បោត្ថកេ បដិឧបសគ្គោតិ ទិស្សតិ, ឥទំ សក្កដភាសាតោ នយំ គហេត្វា វុត្តំ ន បាឡិតោ] - ហន ហិំសាយំ, ហនស្ស ឃោ, អ. បទរូបសិទ្ធិយម្បន រប្បច្ចយោ, មោគ្គល្លានេ ក្វិបច្ចយោ.