បដិជគ្គ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

រក្ខនេបដិជគ្គតិបដិជគ្គតោ "ថែទាំ, រក្សា, ទំនុកបំរុង, បោសច្រាស" ភូ. ។ (បដិ+ជគ្គ៑ ឬ បដិ+គ-គម៑) ។