បដិបាដិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការធ្លាក់ចុះទៅតាមសមគួរ (ក្បួន, បែប, លំដាប់ដូចអនុក្កមោ, លំដាប់និងលំដាប់); វិ. បដិរូបេន បតនំ>បដិបាដិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ការធ្លាក់ចុះទៅតាមសមគួរ (លំដាប់, លំដាប់និងលំដាប់); វិ. បដិរូបេន បតនំ>បដិបាដិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បដិរូបេន បតនំ បដិបាដិ, បតិបុព្វ - បត គមនេ, ឥ, តស្ស ដោ, ទីឃោ, ក្វចិ សរេ ព្យញ្ជនេ វា បដិ បតិស្សាតិ បដិ បតិស្ស.