បដិសេវិតព្វសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺ...គប្បីសេពចំពោះ, គប្បីអាស្រ័យសេព ។បទានុក្រមធម្មបទគឺ...គប្បីសេពចំពោះ, -គប្បីអាស្រ័យសេព ។