បដិហននដ្ឋាន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ទីជាទីបៀតបៀនចំពោះ, ទីជាទីខ្ទាំងខ្ទប់, ទីជាទីទង្គិច ។

បទានុក្រមធម្មបទ

ទីជាទីបៀតបៀនចំពោះ, ទីជាទីខ្ទាំងខ្ទប់, ទីជាទីទង្គិច ។