បណ្ឌរង្គប្បព្វជ្ជាសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរកិ.បួសនៃបុគ្គលអ្នកមានអវយវៈដ៏ស ។បទានុក្រមធម្មបទកិ.បួសនៃបុគ្គលអ្នកមានអវយវៈដ៏ស ។