បណ្ឌ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរិភាសនេ បណ្ឌេតិ បណ្ឌយតិ ឧប្បណ្ឌេតិ ឬ ឧប្បណ្ឌេតិ "ជេរ, ប្រទេច, ចាក់ដោត" ចុ. ។ ឧប្បណ្ឌេតិ ឬ ឧប្ផណ្ឌេតិ "ចំអក, ចំអន់, និយាយឡកឡឺយ" អា. តំ ទិស្វា មនុស្សា និក្ខន្តោ សុនខលុទ្ទកោ កតរំ ឋានំ គមិស្សតីតិ ឧប្ផណ្ឌេន្តិ (មង្គល៤/២៩១) ។
បរិភាសនេ បណ្ឌេតិ បណ្ឌយតិ ឧប្បណ្ឌេតិ ឬ ឧប្បណ្ឌេតិ "ជេរ, ប្រទេច, ចាក់ដោត" ចុ. ។ ឧប្បណ្ឌេតិ ឬ ឧប្ផណ្ឌេតិ "ចំអក, ចំអន់, និយាយឡកឡឺយ" អា. តំ ទិស្វា មនុស្សា និក្ខន្តោ សុនខលុទ្ទកោ កតរំ ឋានំ គមិស្សតីតិ ឧប្ផណ្ឌេន្តិ (មង្គល៤/២៩១) ។