បត៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គតិយំ បតតិ បបតតិ, បតេតិ បតយតិ "ទៅ, ធ្លាក់, ជ្រុះ, ដួល" ភូ. ចុ. ។ បតាកា ឥ. "ទង់, បដាក៍" (បត៑+អាក) មោគ្គល្លាយនសូត្រថា "ពលបតេហាកោ" ចុះ អាកបច្ច័យអំពីមុខ ពល៑ និង បត៑ ធាតុ ។ បត្តិ បុំ. "ពលថ្មើរជើង, ទាហានជើងគោក" (បត៑+ឥ ឬ ប+អត៑+តិ); វិ. បតីតិបត្តិ បទេន វា អតតីតិ បត្តិ (សូចិ) ។ បបាតោ បុំ. "ជ្រោះភ្នំ" ។