បត្ថ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

រង្វាល់ (នាឡិ) (មានៈ), ផ្ទៃរាបស្មើនៃភ្នំ (ដូច សានុ), បត្ថៈមួយប្រមាណ៤ទូកដៃ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

បតិដ្ឋន្តិ អស្មិន្តិ បត្ថោ, បតិបុព្វ - ឋា គតិនិវត្តិយំ, អ, ឋស្ស ថោ.