បទោស

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការប្រទូស្ត, សេចក្ដីប្រទូស្ត; វិ. បទុស្សនំ>បទោសោ ។ ពេលព្រលប់ (ពេលប្រារព្ធ) (ដូច សំវរីមុខ) ។

ការប្រទូស្ត, សេចក្តីប្រទូស្ត; វិ. បទុស្សនំ>បទោសោ ។

បទុស្សន្តិ សព្វកម្មានិ ឯត្ថាតិ បទោសោ, បបុព្វ - ទុស ទោសនេ, ណោ. ទោសាយ រត្តិយា បារម្ភោ បទោសោ.