បន្ន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភ្លាត់, ឃ្លាត, ខ្ចាត់ចេញ (ដូច គលិត) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

បជ្ជតិ គច្ឆតីតិ បន្នោ, បទ គមនេ, តោ, តស្ស អន្នោ. បតតីតិ បន្នោ, បត បតនេ, តោ, តស្ស នោ.