បបាត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រទេសជាដែនធ្លាក់ចុះនៃជន (ជ្រោះ, ជ្រោះភ្នំ); វិ. បបន្ឍស្មាតិ>បបាតោ ។ តដ នបុំ. ច្រាំងនៃជ្រោះ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រទេសជាដែនធ្លាកចុះនៃជន (ជ្រោះ, ជ្រោះភ្នំ); វិ. បបតន្ត្យស្មាតិ>បបាតោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បបតន្តិ អស្មា ឯត្ថាតិ វា បបាតោ, បបុព្វ - បត អធោគមនេ, ណោ. ខណ្ឌាខណ្ឌកំ ហុត្វា ចុណ្ណវិចុណ្ណភាវេន ភុសំ បតន្តិ ឯត្ថាតិ បបាតោ, បការោ ហេត្ថ ភុសត្ថោ.