បបុប្ផក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផ្កាជាប្រធាន (តេភូមិកវដ្ដៈជាទីរីកទួទៅ); វិ. បធានំ បុប្ផំ>បបុប្ផកំ ។ -សំខាត គុ. ពោលគឺផ្កាជាប្រធាន, ពោលគឺទីជាទីរីកទួទៅ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ផ្កាជាប្រធាន (តេភូមិកវដ្តៈជាទីរីកទួទៅ); វិ. បធានំ បុប្ផំ>បបុប្ផកំ ។
ផ្កាជាប្រធាន (តេភូមិកវដ្ដៈជាទីរីកទួទៅ); វិ. បធានំ បុប្ផំ>បបុប្ផកំ ។ -សំខាត គុ. ពោលគឺផ្កាជាប្រធាន, ពោលគឺទីជាទីរីកទួទៅ ។
ផ្កាជាប្រធាន (តេភូមិកវដ្តៈជាទីរីកទួទៅ); វិ. បធានំ បុប្ផំ>បបុប្ផកំ ។