បភិជ្ជន្តិ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បែក, ធ្លាយ, បែកធ្លាយ, បំបែក, ទំលាយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

បែក, ធ្លាយ, បែកធ្លាយ, បំបែក, ទំលាយ ។