បមាទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេចក្ដីប្រមាទ, សេចក្ដីធ្វេសប្រហែស; វិ. បមជ្ជនំ>បមាទោ ។ -កាល បុំ. កាលនៃសេចក្ដីប្រមាទ, កាលនៃ...មានសេចក្ដីប្រមាទ ។ -ចារ បុំ. កិ.ប្រព្រឹត្តិដោយសេចក្ដីប្រមាទ, កិ.ប្រព្រឹត្តិដោយអំណាចនៃសេចក្ដីប្រមាទ ។ -ជីវិត កិ.វិ. រស់នៅដោយសេចក្ដីប្រមាទ ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ជាហេតុជាទីតាំងនៃសេចក្ដីប្រមាទ ។ -មរណ នបុំ. កិ.ស្លាប់គឺសេចក្ដីប្រមាទ, កិ.ស្លាប់ព្រោះសេចក្ដីប្រមាទ ។ -វិហារីបុំ. អ្នកនៅដោយសេចក្ដីប្រមាទ ឬ អ្នកមានកិ.នៅដោយសេចក្ដីប្រមាទជាប្រក្រតី; វិ. បមាទេន វិហរតីតិ>បមាទវិហារី, បមាទេន វិហរិតុំ សីលមស្សាតិ វា>បមាទវិហារី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេចក្តីប្រមាទ, សេចក្តីធ្វេសប្រហែស; វិ. បមជ្ជនំ>បមាទោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បមជ្ជនំ បមាទោ, បបុព្វ - មទ បមាទេ, ណោ.