បមុខ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

មុខជាប្រធាន, (ជាប្រមុខ, ជាប្រធាន); វិ. បធានំ មុខំ>បមុខំ ។ ខាងដើម (ដូច អាទិ), ខ្ពង់ខ្ពស់, ប្រធាន (ដូច ឧត្តមោ), របៀង (ដូច អាលិន្ទោ) ។

បទានុក្រមធម្មបទ

មុខជាប្រធាន (ជាប្រមុខ, ជាប្រធាន); វិ. បធានំ មុខំ>បមុខំ ។