បមុត្យ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នករួចទួទៅ, រួចស្រឡះ; វិ. បមុត្តស្ស ភាវោ>បមុត្យំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នករួចទួទៅ, -រួចស្រឡះ; វិ. បមុត្តស្ស ភាវោ>បមុត្យំ ។
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នករួចទួទៅ, រួចស្រឡះ; វិ. បមុត្តស្ស ភាវោ>បមុត្យំ ។
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នករួចទួទៅ, -រួចស្រឡះ; វិ. បមុត្តស្ស ភាវោ>បមុត្យំ ។