បរទត្តូបជីវី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានកិ.ចូលទៅរស់នៅដោយទានដែលបុគ្គលដទៃឱ្យហើយជា ប្រក្រតី; វិ. បរេនទិន្នំ (ទានំ)>បរទត្តំ (ផ្លាស់ ទិន្ន ជា ទត្ត), បរទត្តេន ឧបជីវិតុំ សីលមស្សាតិ>បរទត្តូបជីវី ។ អ្នកមានកិ.រស់នៅអាស្រ័យដោយទានដែលបុគ្គលដទៃឱ្យហើយជាប្រក្រតី; វិ. បរទត្តំ ឧបាទាយ ជីវិតុំ សីលមស្សាតិ>បរទត្តូបជីវី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានកិ.ចូលទៅរស់នៅដោយទានដែលបុគ្គលដទៃឲ្យហើយជាប្រក្រតី; វិ. បរេន ទិន្នំ (ទានំ)>បរទត្តំ (ទិន្ន=ទត្ត), បរទត្តេន ឧបជីវិតុំ សីលមស្សាតិ>បរទត្តូបជីវី ។ អ្នកមានកិ.រស់នៅអាស្រ័យដោយទានដែលបុគ្គលដទៃឱ្យហើយជាប្រក្រតី; វិ. បរទត្តំ ឧបាទាយ ជីវិតុំ សីលមស្សាតិ>បរទត្តូបជីវី ។