បរទុក្ខូបធាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ចូលទៅតាំងទុកនូវទុក្ខដល់បុគ្គលដទៃ, កិ.ផ្តល់នូវទុក្ខក្នុងបុគ្គលដទៃ (ឧបធាន<ឧប+ធា+យុ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ចូលទៅតាំងទុកនូវទុក្ខដល់បុគ្គលដទៃ, កិ.ផ្ដល់នូវទុក្ខក្នុងបុគ្គលដទៃ ។ (ឧបធាន<ឧប+ធា+យុ) ។
កិ.ចូលទៅតាំងទុកនូវទុក្ខដល់បុគ្គលដទៃ, កិ.ផ្តល់នូវទុក្ខក្នុងបុគ្គលដទៃ (ឧបធាន<ឧប+ធា+យុ) ។
កិ.ចូលទៅតាំងទុកនូវទុក្ខដល់បុគ្គលដទៃ, កិ.ផ្ដល់នូវទុក្ខក្នុងបុគ្គលដទៃ ។ (ឧបធាន<ឧប+ធា+យុ) ។