បរាធីន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកដែលអាស្រ័យជនដ៏ទៃ (ដូច បរាយត្ត) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

បរស្មិំ បរេន វា អធីនោ បរាធីនោ, យទាទិនា អធ្យន្តា សកត្ថេ ឥនោ.