បរាភវ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្ដីវិនាស (ដូច នាស), សេចក្ដីតិះដៀល ឬ និន្ទា (ដូច ខេប), ការមើលងាយគេ (ដូច បរិភវ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

បរាភវនំ បរាភវោ, បរាបុព្វ - ភូ សត្តាយំ, ណោ, អបច្ចយោ វា.