បរិ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ជាឧបសគ្គប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺសមន្តជុំវិញ ឧ. បរិវុតោ ចោមរោមហើយ, បរិច្ឆេទ កំណត់ ឧ. បរិញ្ញេយ្យំ គប្បីកំណត់ដឹង, បូជា ការគោរព ឧ. បារិចរិយា ការបំរើ, អាលិង្គន ការឱប ឧ. បរិសជ្ជតិ ជនឱប, កៀក, វជ្ជន ការវៀរ ឧ. បរិហរតិ ជនចៀស, វាង, វៀរ, ទោសក្ខាន ការពោលនូវទោស ឧ. បរិភាសតិ ជនប្រទេច, គម្រាម, និវាសន ការស្លៀក ឧ. បរិទហេស្សតិ ជននឹងស្លៀក, អវញ្ញា ការមើលងាយ ឧ. បរិភវតិ ជនមើលងាយ, អាធារ ការទ្រទ្រង់, ភោជន ឧ. ភិក្ខុំ បរិវិសតិ ជនអង្គាសនូវភិក្ខុ, សោក, ព្យាបន ជ្រួតជ្រាប, សើម, តត្វ សភាវៈ, លក្ខណ គ្រឿងសំគាល់, គ្រឿងចំណាំ ឧ. រុក្ខំ បរិវិជ្ជោតតេ វិជ្ជុ "ផ្លេកបន្ទោរតែងទ្រោលបំភ្លឺនូវដើមឈើ" ។