បរិព្វាជក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកវៀរ, អ្នកវៀរជុំវិញ, (អ្នកបួសពួកមួយខាងក្រៅពុទ្ធសាសនា; វិ. បរិព្វជតីតិ>បរិព្វាជកោ) ។ -បរិសា ឥ. បរិស័ទនៃបរិព្វាជក, បរិស័ទគឺបរិព្វាជក, បរិព្វាជកគឺបរិស័ទ ។ -អារាមាភិមុខ គុ. មានមុខឆ្ពោះទៅកាន់អារាមនៃបរិព្វាជក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកវៀរ, អ្នកវៀរជុំវិញ (អ្នកបួសពួកមួយខាងក្រៅពុទ្ធសាសនា); វិ. បរិព្វជតីតិ>បរិព្វាជកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
គិហិភាវំ បរិវជ្ជេត្វា វជតីតិ បរិព្វាជកោ, បរិបុព្វ - វជ គតិយំ, ណ្វុ.