បរិភុញ្ជន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កិ.បរិភោគ, កិ.ប្រើប្រាស់; វិ. បរិភុញ្ជិយតេតិ>បរិភុញ្ជនំ ។ -ប្បញ្ញា ឥ. ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងបរិភោគ, ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងពិចារណាហើយទើបបរិភោគ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

កិ.បរិភោគ, កិ.ប្រើប្រាស់; វិ. បរិភុញ្ជិយតេតិ>បរិភុញ្ជនំ ។