បរិភូត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកដែលគេមើលងាយ ឬ អ្នកមើលងាយគេ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

បរិភវិយតិ អវមានំ ករីយតីតិ បរិភូតោ, បរិបុព្វ - ភូ សត្តាយំ, តោ.