បរិយត្តិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទជាតិដែលបណ្ឌិតគប្បីរៀន, ព្រះបរិយត្តិ, សមគួរ, គួរហើយ (បិដកព្រះត្រៃបិដក); វិ. បរិយាបុណិតព្វាតិ>បរិយត្តិ ។ -ធម្ម បុំ. ធម៌គឺបរិយត្តិ, បរិយត្តិធម៌, ធម៌គឺកុលបុត្រគប្បីរៀន ។ -សាសន,-នា នបុំ. ឬ ឥ. សាសនៈគឺបរិយត្តិ, ពាក្យជាគ្រឿងប្រៀនប្រដៅគឺបរិយត្តិ, ពាក្យជាគ្រឿងប្រៀនប្រដៅគឺកុលបុត្រគប្បីរៀន; វិ. បរិយត្តិ ឯវ សាសនំ>បរិយត្តិសាសនំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សទ្ទជាតិដែលបណ្ឌិតគប្បីរៀន (បីដក, ព្រះត្រៃបិដក); វិ. បរិយាបុណិតព្វាតិ>បរិយត្តិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បរិយាបុណិតព្វាតិ បរិយត្តិ, ធាត្វត្ថោយំ វិគ្គហោ, បរិបុព្វ - យា បាបុណនេ, តិ. បណ្ឌិតេន បរិយាបុណិតព្វា ឧគ្គណ្ហិតព្វាតិ បរិយត្តិ បិដកំ, បរិបុព្វ - អប បាបុណនេ, មិទាទីហិ ត្តិតិយោតិ ត្តិបច្ចយោ, ក្វចិ ធាតូតិអាទិនា ធាត្វន្តលោបោ, មជ្ឈេ យាគមោ. បរិយាបុណិតព្វាតិ បរិយត្តិ, បរិបុព្វ - អយ អប វា បាបុណេ, តិ, ទ្វិត្តំ, បស្ស យោ វា, យាគមោ.