បរិយាយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហេតុជាទីប្រព្រឹត្តទៅជុំវិញ, កិ.ប្រព្រឹត្តិទៅជុំវិញ, (បរិយាយ, សេចក្ដីបរិយាយ, សេចក្ដីអម); វិ. បរិយាយនំ បរិវត្តនំ>បរិយាយោ ។ ហេតុ, ទេសនា, វារៈ, វេវចនៈ (ពាក្យផ្លាស់ប្ដូរ), បការៈ (ភេទ), អវសរ (ឱកាស), ពាក្យពោលសាំ, ពាក្យផ្លាស់ប្ដូរគ្នា (ដូច វេវចន), លំដាប់គ្នា (ដូច អនុក្កម) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ហេតុជាទីប្រព្រឹត្តទៅជុំវិញ, កិ.ប្រព្រឹត្តិទៅជុំវិញ, (បរិយាយ, សេចក្តីបរិយាយ, សេចក្តីអម); វិ. បរិយាយនំ បរិវត្តនំ>បរិយាយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បរិព្យត្តំ អត្ថំ អយន្តិ គច្ឆន្តិ ពុជ្ឈន្តិ ឯតេនាតិ បរិយាយោ, បរិបុព្វ - អយ គមនេ, ណោ. សភាវតោ បរិយាយនំ បរិវត្តនំ បរិយាយោ, ឧជុកំ អប្បវត្តីតិ អត្ថោ, បរិបុព្វ - អយ គតិយំ, ភាវេ ចាតិ ណោ, យវមាទនា មជ្ឈេ យាគមោ, វុទ្ធិ ច. បរិ បុនប្បុនំ យាតិ បវត្តតីតិ បរិយាយោ, បរិបុព្វ - យាធាតុ, យោ [ទិវាទិគណេ យោ], អបច្ចយោ. អយំ ហិ បរិយាយសទ្ទោ ទេសនាវារការណវេវចនាទីសុ អត្ថេសុ ទិស្សតិ. មធុបិណ្ឌកបរិយាយោត្វា នំ ធារេហីតិអាទីសុ ហិ ឯស ទេសនាយំ វត្តតិ, កស្ស នុ ខោ អានន្ទ អជ្ជ បរិយាយោ ភិក្ខុនិយោ ឱវទិតុន្តិអាទីសុ វារេ. សាធុ ភន្តេ ភគវា អញ្ញំ បរិយាយំ អាចិក្ខតុ យថាយំ ភិក្ខសង្ឃោ អញ្ញាយ សញឋហេយ្យាតិអាទីសុ ការណេ. កុច្ឆិសទ្ទោ ឧទក- បរិយាយោតិអាទីសុ វេវចនេ.