បរិវជ្ជេតព្វ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺ...គប្បីវៀរ, គប្បីចៀសវាង... ។ យុត្តក គុ. គួរគឺ...គប្បីវៀរ, ជារបស់គួរគឺ...គប្បីចៀសវាង ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺ...គប្បីវៀរ, -គប្បីចៀសវាង,... ។