បរិសសា

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(នបុំ. ឬ ឥ.) បរិស័ទ (អភិធានប្បទីបិកា វិ. បរិសមន្តតោ សេន្ត្យ ស្សន្តិ>បរិសា, ខាងអភិធម្មត្ថវិភាវិនី; វិ. បរិសមន្តតោ សេន្តិ តស្មឹ ឋានេតិ តំ បរិសំ) ។ -អន្តរ នបុំ. ចន្លោះនៃបរិស័ទ, រវាងនៃបរិស័ទ, ខាងក្នុងនៃបរិស័ទ ។ -បរិយន្ត បុំ. ទីបំផុតជុំវិញនៃបរិស័ទ, ទីចុងកាត់នៃបរិស័ទ, ជាយនៃបរិស័ទ ។ -មជ្ឈ គុ. កណ្ដាលនៃបរិស័ទ ។