បរិសុទ្ធ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរិសុទ្ធ, ម៉ត់ចត់, ស្អាត; វិ. បរិសុជ្ឈតីតិ>បរិសុទ្ធោ ។ កម្ម គុ. អ្នកមានកម្មបរិសុទ្ធហើយ; វិ. បរិសុទ្ធំ កម្មំ យស្ស សោ>បរិសុទ្ធកម្មោ ។ -ចិត្ត គុ. អ្នកមានចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ ។ -តណ្ឌុលាទិ គុ. (វត្ថុ) មានអង្ករដ៏បរិសុទ្ធជាដើម, មានអង្ករសំរាំងជាដើម, មានអង្ករដើមជាដើម ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជា...បរិសុទ្ធ ។ -សមណ បុំ. សមណៈអ្នកបរិសុទ្ធ, អ្នកម៉ត់ចត់ ។ -សីលាទិមត្តក គុ. ហេតុត្រឹមតែគុណជាតមានសីលបរិសុទ្ធជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
បរិសុទ្ធ, ម៉ត់ចត់, ស្អាត; វិ. បរិសុជ្ឈតីតិ>បរិសុទ្ធោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បរិសុជ្ឈតីតិ បរិសុទ្ធោ, បរិបុព្វ - សុធ សុជ្ឈនេ, តោ, តស្ស ធោ, ធស្ស ទោ.